Dünyaya her bebek ağlayarak merhaba der. İlk tokatı doktorumuzdan alırız sonra en yakınlarımızdan,hayattan,aşktan .. Görünürde yaşıyor gibi çoğumuz. Nefes alıyor gibi .. Kim bilebilir ki içimizdeki fırtınayı.
Aslına veda ettiren bir yolculuk olacak bu. Demiştim ya nefes alıyor gibi yaşıyoruz çoğumuz. Aşk boğulurcasına nefessiz kalmaktır. Aşk yüreğinde o küçücük bir o kadar büyük bir çemberin içinde sınırlı kalmış duygularını özgür bırakmaktır. Aşk .. Aşk o tarifi imkansiz duyguları yaşayabilmektir. Aşk kendimize “ aşık mıyım “ sorusunu soramadığımız sorudur.
Gizli bir sığınağımız vardır içimizde herkesten kaçıp dinlendiğimiz. Orayı sadece sevenler,sevilenler bilir... Bazen ağlayarak hıçkırıklarla dans ettiğimiz bazen soluksuzca düş kurduğumuz yer. O sığınakta şarkılar vardır,mutluluk,hüzün.. Kimi acınızı onu düşünerek sarhoş olup arabeskle pekiştirirsiniz. İçmeden sarhoş olursunuz. Kimi zaman onunla dinlediğiniz aşk şarkınız okşar kulağınızı hafiften.. Bazen şarkılar çok tatlıdır. Çünkü sevdiğiniz yanınızdadır. Sarar her tarafınızı keyif. Mutlu,aşk dolu gözlerle bakar tekrar fısıldarsınız sevginizi. Sarar sarmalarsınız.. Sevgiliniz yanınızdaysa her şarkı neşelidir..
Bazen düşündürüyorsun beni aşk. Eğer olmasaydın şarkılar,şiirler,hayat bu kadar neşeli olur muydu ?